Η Θεσσαλονίκη και οι Εκκλησίες της

Θεσσαλονίκη-ΧαλκέωνΡοτόντα (Ναός Αγίου Γεωργίου) Θεσσαλονίκη

Το κτίριο της Ροτόντας στη Θεσσαλονίκη ανήκει στο ευρύτερο γαλεριανό συγκρότημα οικοδομημάτων μεταξύ των οποίων η Αψίδα, τα Ανάκτορα και το Οκτάγωνο. Χτίστηκε από τον Γαλέριο γύρω στα 300 μ.Χ. με
σκοπό να γίνει το μαυσωλείο του και στα τέλη του 4ου αιώνα μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό. Από το 1590 μέχρι την απελευθέρωση της πόλης (1912) λειτουργεί ως τζαμί και μετά τους σεισμούς του 1978 μετατρέπεται σε μουσείο. Είναι κυκλικό θολοσκέπαστο κτίριο με διάμετρο 24 μέτρα και στο εσωτερικό της ανοίγονται 8 μεγάλες ορθογώνιες κόγχες. Εκτός από τις τα έργα τέχνης και τις περιοδικές εκθέσεις που φιλοξενεί, υπάρχουν ψηφιδωτά και μερικές σπάνιες τοιχογραφίες.

Παναγία Χαλκέων Θεσσαλονίκη

Ο ναός της Παναγίας Χαλκέων βρίσκεται στην καρδιά του Ιστορικού κέντρου της πόλης ανάμεσα στην Πλατεία Αριστοτέλους και το Ρωμαϊκό Φόρουμ.

Θεσσαλονίκη-άγιος-ΔημήτριοςΧτισμένη το 1028 μΧ., αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σταυροειδούς εγγεγραμμένου σε τρούλο ναό έχοντας τέσσερις στήλες και τρείς τρούλους εκ των οποίων ο ένας κεντρικός. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι αυτά της λεγόμενης «Μακεδονικής Περιόδου» της Βυζαντινής αρχιτεκτονικής ενώ τα συναντάμε σε αρκετούς θρησκευτικούς χώρους σε διάφορα σημεία της πόλης. Το εσωτερικό του ναού έχει όμορφες νωπογραφίες και είναι διακοσμημένο με σκαλιστά μάρμαρα ενώ σίγουρα θα προκαλούσε εντύπωση και ο μαρμάρινος κοσμήτης του ναού ο οποίος πλαισιώνονταν από μια διακοσμητική ζώνη από πήλινα έγχρωμα πλακίδια. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Περιόδου μετατράπηκε σε Τζαμί (1430) όπως συνέβη και με πολλούς άλλους θρησκευτικούς χώρους της πόλης της Θεσσαλονίκης. Το όνομα του οφείλεται στην ύπαρξη της Χαλκευτικής Στοάς και των Χαλκωματάδων.

Ναός Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκη

Πρόκειται για μία πεντάκλιτη βασιλική που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης. Υπολογίζεται ότι χτίστηκε από τον έπαρχο Λεόντιο γύρω στα 412 μ.Χ. όμως μια μεγάλη πυρκαγιά οδήγησε στην εκ νέου κατασκευή του ναού μεταξύ 628 και 634 μ.Χ. . Σύμφωνα με την παράδοση η εκκλησία ιδρύθηκε κοντά στο ρωμαϊκό λουτρό όπου μαρτύρησε ο Άγιος Δημήτριος. Μάλιστα από το σημείο αυτό ανάβλυζε μύρο το οποίο κατά πολλούς είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Στο πέρασμα των αιώνων η εκκλησία υπέστη αρκετές καταστροφές από επιδρομές και λεηλασίες και οι πυρκαγιές άφησαν μέχρι σήμερα ανεξίτηλα τα σημάδια τους. Το 1917 για παράδειγμα η μεγάλη πυρκαγιά που έπληξε τα 2/3 της πόλης κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το ναό ο οποίος αναστηλώθηκε και επαναλειτούργησε το 1949. Η σημερινή μορφή του ναού προέκυψε από επιπρόσθετες εργασίες που ολοκληρώθηκαν το 1958. Στον ναό υπάρχουν ψηφιδωτά αλλά και τοιχογραφίες που χρονολογούνται στον 8ο αιώνα και απεικονίζουν τους αυτοκράτορες Ιουστινιανό και Καντακουζηνό ΣΤ’ καθώς Θεσσαλονίκη-Αγία-Σοφίακαι τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Γρηγόριο τον Παλαμά. Επιπλέον η κρύπτη του ναού λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος διάφορων γλυπτών και άλλων αντικειμένων.

Ναός Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκη

Πρόκειται για ένα από τους σημαντικότερους ναούς της πόλης που χτίστηκε στα μέσα του 7ου αιώνα στη θέση μιας τεράστιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής που καταστράφηκε από το σεισμό του 620. Υπήρξε ο καθεδρικός ναός της πόλης για όλη τη βυζαντινή περίοδο, μετατράπηκε σε ρωμαιοκαθολικό κατά τη διάρκεια της φραγκοκρατίας και τέλος έγινε τζαμί από το 1523 έως το 1912. Στο εσωτερικό του διατηρούνται ψηφιδωτά από την περίοδο της εικονομαχίας τα οποία κοσμούν και τον τρούλο. Επίσης ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να θαυμάσει τοιχογραφίες του 11ου αιώνα και να παρατηρήσει τον γλυπτό διάκοσμο που κοσμεί τους κίονες τα κιονόκρανα και τον άμβωνα.